முழு மனுக்குலமும் பாவச்சாக்கடையில் புழுக்களாய் உழன்று கொண்டிருந்த நிலைமையில் தனியொருவனாய் பளிச்சென்று தேவனுடைய கண்களில் பட்ட நல்முத்துதான் நம் தகப்பன் ஆபிரகாம். தேவனுடைய ஒரே ஒரு வார்த்தைக்கு இணங்கி எங்கே போகிறோம் என்று தெரியாமலேயே குடும்பத்தோடு புறப்பட்டுச் சென்றவன். (ஆதி12:1-4), பொருள் இழப்பு வந்தால் கூட பொங்கி எழாத பொறுமைக்காரன்.(ஆதி 13:7-9), போன இடமெல்லாம் பரமனுக்கு பீடம் கட்டிய தொழுகைவீரன்.(ஆதி 13:4,18; 21:33), மாற்றான் பொருளுக்கு மயங்காத மாசற்ற மனசுக்காரன் (ஆதி 14:22), இலவசங்களை இச்சித்து இடறிப்போகாத இரும்பு இதயக்காரன் (ஆதி 23), விருந்தோம்பும் குணத்தில் தங்கம் (ஆதி 18:2-8), விசுவாசப் போரில் சிங்கம் (ஆதி 15:6). பாழாய்ப் போன உலகில் பரமன் பார்வைக்கு சிறந்தவனாக இந்த ஒருவனே, ஒரே ஒருவனே மிஞ்சியிருந்தான்.

 ஆனால்…, ஆனால்…